Het parasuïcidaal gedrag van Belga
Vanmorgen hoorde ik voor het eerst over ihavenews.be. Zowaar een initiatief van het dierbaar persbureau uit het heilig land der Vaad’ren om de burger te betrekken in het vergaren van nieuws. Cool, dacht ik in het hipste jongerenjargon dat een nog prille dertiger als ik kan bedenken: Belga gaat op de digitale snelweg even een inhaalbeweging forceren die op de E40 levenslang rijverbod zou opleveren. Het mag dan misschien wat laat zijn, maar de intentie was er, ja zelfs de concrete uitwerking.
Mijn eerste snelle ochtendlijke blik met cafeïne doordrongen spleetoogjes, stuurde zelfs een voorzichtig positief signaal naar mijn hersenen: Oldschool meets newschool journalism, kwam spontaan in mij op. Oldschool, want het aloude principe van notablokje en een potlood waarop je als burger je nieuwsfeit neerschrijft als ware je een échte journalist. Newschool, want in een hedendaags invulvak mét een limiet van 160 karakters zoals een sms (al ware 140 in deze Twittertijden misschien nog nieuwerschools geweest), een knop om een foto van de feiten toe te voegen, een captcha, een disclaimer, en een ‘stuur dit bericht de wereld in’-knop om het boeltje door te sturen.
En wat gebeurt er dan? Dan wordt het door de burger ingezonden kort en bondige maar ongetwijfeld erg relevante bericht netjes verwerkt natuurlijk. Ja, dan wordt “het nieuws automatisch afgeleverd bij alle nationale nieuwsredacties” zoals ik op de site las als derde en laatste punt onder ‘Hoe werkt het?’. Ergens ging ik er toen nog vanuit dat deze zin het resultaat was van een copywriter die ergens onderweg een essentieel punt gemist had, maar nog voor de middag bleek dat de copywriter wel degelijk goed werk afgeleverd had. Daar had ik eigenlijk niet mogen aan twijfelen, want zijn fictief voorbeeld van een aangespoelde potvis in Oostende was best wel grappig gekozen. Dat had ik zelf dan ook al wereldkundig gemaakt via Twitter. Ja, ihavenews.be kon dus echt op mijn welgemeende aandacht rekenen en aan deze thirty-something’er zou het alvast niet gelegen hebben moest dit uber-coole (toch nog een superlatief gevonden) initiatief onverhoopt toch afgaan als een gieter.
En toen besloot Belga het dan maar zelf te verknoeien. Fabiola dood, Dardinaal Kanneels die het over tetten heeft, en een winkel die reclame maakt voor hondenverzorging: zomaar, recht in het gezicht van die arme overwerkte journalisten. Zomaar, tussen alle andere berichten die die dag al van ‘de digitale telexen’ rolden. Zomaar, rechtstreeks in het redactiesysteem van Belga. Zomaar, zonder enige technologische of menselijke filter. Ongefilterde user generated content op een medium dat zich profileert als een filter naar de redacties toe: web 2.0 gone bad, maar dan écht bad.
En het ergste nieuws moest dan nog altijd komen: die eer was weggelegd voor de officiële reactie van Belga op het ‘incident’. Blijkbaar was ihavenews.be een “commercieel initiatief van de hiërarchie” waarover de redactieraad niet eens geïnformeerd werd. Onthutsend! Toen Belga het vanavond op Radio 1 kwam uitleggen, kwam er zelfs geen eenduidig antwoord op de nochtans eenvoudige vraag of het een technologisch probleem was dan wel of er gewoon geen mensen voorzien waren om de ingezonden berichten te screenen. Blijkbaar was de ingezonden tip over Fabiola dan ook nog eens een inside job: qua parasuïcidaal gedrag kan dat tellen. De excuses van Belga zijn er al, maar iets zegt me dat dit ‘incident’ nog een lange staart krijgt.
Scarlet parodieert Telenet
De originele commercial van Telenet heb ik altijd al super gevonden. Maar de parodie van Scarlet is minstens even goed! En als’t goed is, mag het ook gezegd worden: ze hebben daar bij Scarlet de laatste tijd al genoeg slechte pers over zich gekregen 
En speciaal voor wie niet helemaal mee is, of gewoon te lui is om het zelf even op te zoeken: hieronder de originele reclamespots van Telenet.
Ik ben weer papa geworden!
Naast een superlieve dochter, heb ik nu ook een stoere zoon. Ik ben nu al gehecht aan Tobe!
Wat is de dress code als je een 50 million dollar deal tekent?
Facebook: “Niet vergeten he gasten, vanavond moeten we die deal nog tekenen!”
Friendfeed: “Jaja, just, we zijn het nog niet vergeten. 50 miljoen dollar was dat toch he, dudes?
Facebook: “Ha ja, dat was toch zo afgesproken. Zo’n rond getal is nog zo gemakkelijk te onthouden.”
Friendfeed: “Is 19 uur goed?”
Facebook: “Sure sure. Zullen we ons dan ergens in den hof zetten?”
Friendfeed: “Als ‘t een beetje warm is ja. Veel gras is er hier wel niet, maar we zullen wel zorgen dat de tafel proper gewassen is.”
Facebook: “Cool.”
Friendfeed: “Moeten we nog voor een hapje zorgen?”
Facebook: “Maneegij, ge moet geen moeite doen. We zijn zo al content dat we straks onze cheque op een propere tafel kunnen zwieren.”
Friendfeed: “Ok dan. Tot seffens.”
…
Friendfeed: “Ho wacht! We moeten toch geen plastron of een blazerke aandoen?”
Facebook: “WABLIEF? Nie onnozel doen he gasten.”
Friendfeed: “Twas maar om te lachen he, onze work outfit zal nog wel proper zijn zeker tegen den avond.”
Facebook: “Bahjagij. Anyway, vergeet sebiet zeker niet die code voor die realtime search mee te nemen he.”
Friendfeed: “Sure thing. En we zullen voor de zekerheid maar een extra dekentje meenemen ook. Het kan in dit seizoen toch al behoorlijk afkoelen ’s avonds.”
Facebook: “Okelidokeli. En ik zal mijn Macbook wel meebrengen om achteraf wat hapjes te bestellen.”
Dat is althans hoe de deal volgens mij bezegeld werd afgaande op de foto’s die de heren Facebook en Friendfeed online gezwierd hebben. Of hoe zou dat echt gaan als je als twintigers een deal van 50 miljoen dollar gaat tekenen? *JALOERS!*
Kwestie van een goede ‘entree’ te maken
Het filmpje had ik een tijdje geleden al eens opgemerkt – sorry, geen idee meer wie de hat tip zou moeten krijgen – en blijft schitterend. Enkel de entree van de bruid zelf vind ik uiteindelijk een beetje een anticlimax. Maar blijkbaar is er nu ook een charity site rond gebouwd. Zo zijn die Amerikanen wel 
http://het.mag.gerust.iets.kort.er
‘Vliegtickets via facebook en Twitter !’, staat er letterlijk op pagina 19 van De Zondag – dat krantje dat je nog snel meegrist na het betalen van je pistolets en koffiekoeken. Met uitroepteken overigens, alsof de auteur er nog eens extra de nadruk wil op leggen dat dit artikeltje absoluut gelezen moét worden! Dat het artikel van onschatbare waarde is!! Alsof uitroeptekens in dit geval nodig waren. ‘Facebook’ en ‘Twitter’ samen in één kop heeft bij mij toch zowat hetzelfde effect als een titel met pakweg de trefwoorden ‘agent’ en ‘onderbroek’: gelezen wordt het sowieso. Waarom Twitter in de titel overigens een hoofdletter meekreeg, terwijl Facebook het met een kleine f moet doen, is mij ook niet meteen duidelijk.
Maar aangezien ik mij er terdege van bewust ben dat de meeste stervelingen echt niet wakker liggen van wat letters, leestekens en spaties meer of minder, en dus geen boodschap hebben aan dat taalgemor, wou ik in dit berichtje eigenlijk een ander stokpaardje van mij uit de stal halen. Korte url’s! Of beter: het gebrek eraan. In dit artikel bijvoorbeeld steekt Thomas Cook Airlines de loftrompet over een “stuntactie van formaat door gratis vliegtickets uit te delen via sociale netwerksites” in casu Facebook en Twitter. Het enige wat je hoeft te doen, is lid worden van de fanclubs op beide netwerken. Op zich niks mis mee, integendeel zelfs: alsmaar meer bedrijven doen het. Om meer visibiliteit te creëren, nieuwe doelgroepen aan te boren, originele marketingconcepten uit te voeren, te tonen dat ze méé zijn met de rest, … afin: marketeers moeten al erg hun best doen willen zij géén reden vinden
Maar waar ik het moeilijk mee heb, is met marketeers die niet of onvoldoende de moeite nemen om wat dieper te graven in sociale media en alle middelen te benutten. Wat had de heer Thomas Cook of een van zijn medewerkers moeten doen? Een korte, klikklare url gebruiken! (ja, mét uitroepteken) Wie kans wil maken op de vliegtickets, lees ik in het artikel in De Zondag, moet namelijk volgende url intikken:
http://www.thomascookairlines.com/nuttige-info/sociale-netwerken.aspx ?sc_lang=nl http://www.thomascookairlines.com/nuttige-info/sociale-netwerken.aspx ?sc_lang=fr
Ok, hier zijn eigenlijk weer meerdere dingen mis. De auteur in kwestie heeft allicht niet goed begrepen dat het hier twee url’s betreft: eentje voor de Nederlandstaligen en eentje voor de Franstaligen. Anders had hij dat ongetwijfeld wel even verduidelijkt. En die spatie voor het vraagteken hoort er natuurlijk ook niet te staan. Maar dat zullen de meeste lezers van De Zondag zelf wel uitdokteren zeker? Ja toch?
De juiste url die Thomas Cook dus de wereld wil insturen, is volgens mij http://www.thomascookairlines.com/nuttige-info/sociale-netwerken.aspx?sc_lang=nl. Dat zijn welgeteld 80 karakters die iedereen zou moeten intikken in het url-veld van zijn browser. Tachtig! (let nogmaals op het uitroepteken) Allez, plak die url in een Tweet en je houdt nog een volle 60 tekens over voor een begeleidend tekstje. Een eenvoudige oplossing had een ‘URL Shortener Service’ kunnen zijn. Dat bestaat al lang, maar is net door microblogging-diensten als Twitter ingeburgerd geraakt. Je plakt je veel te lange url in het daartoe voorziene vakje van de URL Shortener en je krijgt meteen een veel korter webadres terug. Dat kost in de meeste gevallen niets, als je het een beetje handig aanpakt kun je mooi nagaan via welke deur bezoekers binnenkomen op je website, en zelfs meten wie uiteindelijk langs de kassa passeert. Omdat het buiten toch regent en ik even niks anders te doen heb, zal ik er meteen eens een aantal aanmaken zie:
- http://rt.nu/cl19 (17 tekens)
- http://is.gd/1YLok (18 tekens)
- http://bit.ly/ajgfO (19 tekens)
- http://xaddr.com/8bu (20 tekens)
- http://urlzap.net/oi (20 tekens)
- http://doiop.com/677433 (23 tekens)
- http://www.url9.com/03p (23 tekens)
- http://snipurl.com/oizq0 (24 tekens)
- http://dwarfurl.com/cb6b3 (25 tekens)
- http://tinyurl.com/nylgny (25 tekens)
En volgende keer allemaal korte url’s gebruiken a.u.b., want ik hang niet graag de schoolmeester uit.
