Even vreesde ik nog dat het aan mij lag, maar op het einde van de launchdag bleek gelukkig dat ik lang niet de enige ben die de opvolger van vrtnieuws.net een totale mislukking vindt. Wat mij wel nog enigszins kan bekoren is de filmstrip met previewtjes van videofragmenten, maar daarmee is het laatste positieve woord ook gezegd. Het lijkt wel of daar bij de VRT plotseling een aantal mensen mee wilden zijn met hun tijd (”ja! web 2.0! dat is met videokes! en contrastrijke kleurencombinaties! dat moeten we doen! huur maar een bureau in! maar veel geld hebben we niet!”) . Maar goed, over kleurkes en de algemene looks is het nogal gemakkelijk zagen. Al mag niemand mij kwalijk nemen dat ik spontaan een algemeen VTM-gevoel voel opborrelen, wanneer ik deredactie.be openklik. Niet alleen online trouwens: het nieuwe decor en de nieuwe vormgeving van het journaal al gezien? Zet daar een zekere Stef in, en je denkt dat je een verkeerd nummertje ingetoetst hebt op je afstandsbediening. Het zou niet eens opvallen als Stefs kopke ineens bij de mannen achter het nieuws verschijnt.

Maar wat ik nog het ergste vind aan die site is dat ik geen ‘live’ of ‘nieuws à la minute’ gevoel krijg zoals ik dat op de sites van pakweg De Standaard of De Tijd (<spam>of op die van Data News</spam>) wél heb. Bij deredactie.be heb ik het gevoel dat ik naar een audiovisuele samenvatting kijk/luister en dat ik het brekend nieuws – je weet wel, dat met die gloeiendhete naald – compleet mis. En dat kan toch echt niet de bedoeling zijn van een nieuwssite?

Disclaimer:
Eigenlijk had ik mij voorgenomen om mij te onthouden van commentaar op dit misbaksel – er is al genoeg virtuele inkt over gevloeid en bovendien probeer ik principieel om gezaag en geklaag van mijn nederig blogsken te weren en mij niet aan te sluiten bij die steeds groter wordende groep (online) zageventen. Sorry dus bij deze voor deze post; het was een onweerstaanbare drang mijnheer de juge. Ik zal het binnenkort ongetwijfeld nog eens nooit meer doen.