Archive for februari 3rd, 2008
Slaap zacht, Pebbels
De trap opkomen, geen aanzettend geblaf horen
Binnenkomen, en alles blijft muisstil
Geen wild rondhuppelend en kwispelend beest meer dat je overenthousiast begroet
Geen geluid meer van trippelende pootjes op de vloer
Iemand die een autoportier dichtsmijt, en geen gedempte ‘woef’ meer
Iets te eten halen en geen viervoeter meer die achter je aanholt
Een moeilijk besluit, maar het moest. Het moest, er was geen andere oplossing meer. Pebbels was een ontzettend lieve en aanhankelijke hond. Té aanhankelijk eigenlijk, wat ons heel wat problemen opleverde. Echt alles hebben we geprobeerd – niet de afgelopen dagen, weken of maanden, maar jaren. En uiteindelijk komt er dan toch een moment dat je niet anders kunt dan inzien dat je een drastisch besluit moet nemen. Dat Pebbels ons vandaag alweer niet toeliet om zonder haar op stap te gaan,was – hoe belachelijk dat misschien ook mag klinken – de spreekwoordelijke druppel. Een druppel in een emmer die eigenlijk al lang overgelopen was. Iets wat de dierenarts na een lange telefoon ook inzag. Maar hoe slecht kan een mens zich voelen bij het nemen van een verschrikkelijke beslissing waarvan je eigenlijk weet dat het de voor iedereen enige goeie beslissing is die nog mogelijk was? Zéér slecht, ik kan het je verzekeren.
