Ik geef het toe: sinds ik weet dat heel wat pr-boys en communicatiegirls mijn nederig blogje weleens lezen, maak ik al wat vaker de afweging of ik een opmerkelijk citaat uit een of ander persbericht nu al dan niet wil delen met Jan, alleman en zijn klein pierke (Of hoe ging dat ook weer?). Het zou weleens goeie relaties kunnen verstoren, weet u wel. Langs de andere kant kan ik die wetenschap natuurlijk ook gebruiken en dit medium gewoon inzetten om die lieve pr-mensen onrechtstreeks te wijzen op hun fouten. Want hoe lief ze ook zijn, perfect zijn ze doorgaans niet. Dus lieve T, voel je zeker niet te hard aangevallen omdat ik hier even een stukje uit jouw laatste mailing post:
Ik heb er geen idee van of onderstaande thema’s in uw publicatie kunnen worden behandeld. Maar indien dat het geval is, biedt ik u graag een interview aan met (…)
Beste T, eigenlijk zeg je dus gewoon dat je…
- geen moeite gedaan hebt om na te gaan of het onderwerp interessant is voor ons.
- de mail meteen naar Jan, alleman en zijn klein pierke (Klopt niet he?) gestuurd hebt.
- dus pure spamtechnieken toepast.
En beste T, dat je dan nog een T teveel tikt in de tweede zin, is toch ook niet netjes. Of was dat een bewuste tikfout om de spamfilters te misleiden? 
Dat is omdat wij vinden dat àlles van onze klanten interessant is, de ervaring leert dat journalisten het daar niet altijd mee eens zijn
By: steven on 13 augustus 2008
at 10:03 am