Stoffel's place

‘Vliegtickets via facebook en Twitter !’, staat er letterlijk op pagina 19 van De Zondag – dat krantje dat je nog snel meegrist na het betalen van je pistolets en koffiekoeken. Met uitroepteken overigens, alsof de auteur er nog eens extra de nadruk wil op leggen dat dit artikeltje absoluut gelezen moét worden! Dat het artikel van onschatbare waarde is!!  Alsof uitroeptekens in dit geval nodig waren. ‘Facebook’ en ‘Twitter’ samen in één kop heeft bij mij toch zowat hetzelfde effect als een titel met pakweg de trefwoorden ‘agent’ en ‘onderbroek’: gelezen wordt het sowieso. Waarom Twitter in de titel overigens een hoofdletter meekreeg, terwijl Facebook het met een kleine f moet doen, is mij ook niet meteen duidelijk.

Maar aangezien ik mij er terdege van bewust ben dat de meeste stervelingen echt niet wakker liggen van wat letters, leestekens en spaties meer of minder, en dus geen boodschap hebben aan dat taalgemor, wou ik in dit berichtje eigenlijk een ander stokpaardje van mij uit de stal halen. Korte url’s! Of beter: het gebrek eraan. In dit artikel bijvoorbeeld steekt Thomas Cook Airlines de loftrompet over een “stuntactie van formaat door gratis vliegtickets uit te delen via sociale netwerksites” in casu Facebook en Twitter. Het enige wat je hoeft te doen, is lid worden van de fanclubs op beide netwerken. Op zich niks mis mee, integendeel zelfs: alsmaar meer bedrijven doen het. Om meer visibiliteit te creëren, nieuwe doelgroepen aan te boren, originele marketingconcepten uit te voeren, te tonen dat ze méé zijn met de rest, … afin: marketeers moeten al erg hun best doen willen zij géén reden vinden

Maar waar ik het moeilijk mee heb, is met marketeers die niet of onvoldoende de moeite nemen om wat dieper te graven in sociale media en alle middelen te benutten. Wat had de heer Thomas Cook of een van zijn medewerkers moeten doen? Een korte, klikklare url gebruiken! (ja, mét uitroepteken) Wie kans wil maken op de vliegtickets, lees ik in het artikel in De Zondag, moet  namelijk volgende url intikken:

http://www.thomascookairlines.com/nuttige-info/sociale-netwerken.aspx ?sc_lang=nl http://www.thomascookairlines.com/nuttige-info/sociale-netwerken.aspx ?sc_lang=fr

Ok, hier zijn eigenlijk weer meerdere dingen mis. De auteur in kwestie heeft allicht niet goed begrepen dat het hier twee url’s betreft: eentje voor de Nederlandstaligen en eentje voor de Franstaligen. Anders had hij dat ongetwijfeld wel even verduidelijkt. En die spatie voor het vraagteken hoort er natuurlijk ook niet te staan. Maar dat zullen de meeste lezers van De Zondag zelf wel uitdokteren zeker? Ja toch?

De juiste url die Thomas Cook dus de wereld wil insturen, is volgens mij http://www.thomascookairlines.com/nuttige-info/sociale-netwerken.aspx?sc_lang=nl. Dat zijn welgeteld 80 karakters die iedereen zou moeten intikken in het url-veld van zijn browser. Tachtig! (let nogmaals op het uitroepteken) Allez, plak die url in een Tweet en je houdt nog een volle 60 tekens over voor een begeleidend tekstje.  Een eenvoudige oplossing had een ‘URL Shortener Service’  kunnen zijn. Dat bestaat al lang, maar is net door microblogging-diensten als Twitter ingeburgerd geraakt. Je plakt je veel te lange url in het daartoe voorziene vakje van de URL Shortener en je krijgt meteen een veel korter webadres terug. Dat kost in de meeste gevallen niets, als je het een beetje handig aanpakt kun je mooi nagaan via welke deur bezoekers binnenkomen op je website, en zelfs meten wie uiteindelijk langs de kassa passeert. Omdat het buiten toch regent en ik even niks anders te doen heb, zal ik er meteen eens een aantal aanmaken zie:

1. http://rt.nu/cl19 (17 tekens)
2. http://is.gd/1YLok (18 tekens)
3. http://bit.ly/ajgfO (19 tekens)
4. http://xaddr.com/8bu (20 tekens)
5. http://urlzap.net/oi (20 tekens)
6. http://doiop.com/677433 (23 tekens)
7. http://www.url9.com/03p (23 tekens)
8. http://snipurl.com/oizq0 (24 tekens)
9. http://dwarfurl.com/cb6b3 (25 tekens)
10. http://tinyurl.com/nylgny (25 tekens)

En volgende keer allemaal korte url’s gebruiken a.u.b., want ik hang niet graag de schoolmeester uit.

Kent u Unyk al? Indien wel, dan is de kans groot dat dat komt door de ‘personal invitations’ – ze zien er net niet als VIP-uitnodigingen uit – die u al dan niet massaal ontvangen hebt de laatste weken. Misschien ook wel van mij. Al was dat niet de bedoeling…

[Lees meer]

Bijna de helft (46 procent) van de Facebook-gebruikers zit ook tijdens de werkuren op de sociale netwerksite. Dat blijkt uit een bevraging van Vacature en Koppen.

Alzo klonk de inleiding die collega F. op 12 december tikte. Nu, 5 januari – mijn eerste werkdag na een ongelofelijk deuggdoende vakantie waar ik écht wel aan toe was – blijkt dat mijn werkgever helaas tot die 46 procent behoort. Het wordt hier hoe langer hoe leuker met die it-guys. Misschien moeten we maar eens een stukje schrijven over hoe it-journalisten nuttige informatie – ja zelfs nieuws – halen uit Facebook en andere sociale netwerken. Of ook nog: hoe een mailarchief een belangrijke bron van inspiratie kan zijn – er vanuit gaande dat je die elektronische berichten tenminste mag bewaren, want dat was de ergernis voor mijn verlof. Bijna twee volle dagen ben ik zoet geweest met het herleiden van mijn mailbox tot die paar honderd megabyte waar ik recht op heb – aan hoeveel gigabyte zit Gmail ondertussen al?

Ja, het zit me behoorlijk hoog, en ik ben dan nog niet eens een echte digital native. En daar is nochtans ook al veel over gepend.

Dat de vestiging van Ikea in Ternat sluit en dat heel de bouwdoos verhuist naar Gent, is ondertussen wel een bekend verhaaltje: aanvankelijk ging Ternat tot het einde van het jaar open blijven, een tijdje terug werd dat teruggebracht tot 6 december.

Tenzij ik het gemist heb, is er niet veel ‘promotie’ gemaakt rond de uitverkoopweek die Ikea daarom nu houdt in Ternat. Maar aan de file deze morgen van voor de afrit in Ternat, blijkt dat dat niet echt nodig was en dat de tamtam toch goed zijn werk gedaan heeft.

Dus dat wordt nog een weekje ochtendlijke Ikeafiles vrees ik. Maar daarna zijn we alvast van die bron van filekwaad verlost: ze mogen hem hebben daar aan Flanders Expo

/Update 12u:
Schrap dat ochtendlijke maar, de filekaart kleurt nog altijd rood tussen Affligem en Ternat.

Onlangs lag onze Telenet-verbinding er uit. Pal in de ochtend, net op het moment dat ik mijn mails aan het lezen was en mijn tijd nuttig pleegde te verdoen in afwachting van (iets) minder file op de E40. Bij nader inzicht bleek niet alleen internet uit te liggen, maar had de telefoon geen kiestoon meer, klaagde het bakske van de digitale tv dat er geen signaal was, en gaf zelfs de analoge tv alleen nog maar sneeuw. Goed, kan gebeuren, maar toch maar even bellen naar de Telenet-helpdesk – via ons enige niet-Telenet communicatiemiddel in huis: de gsm.

De vriendelijke mijnheer die ik aan de lijn kreeg, wist mij na wat opzoekwerk te vertellen dat er “niks ernstigs aan de hand was hoor: gewoon wat uitbreidingswerken aan het netwerk waardoor de kabelaansluiting losgekoppeld is in de hele straat. Het zal binnen hooguit enkele uurtjes wel weer werken hoor, mijnheer.” Net voor ik wilde afleggen, voegde hij er nog aan toe dat hij “mijn klacht wel aan mijn dossier ging toevoegen”. Vreemd, ik had nochtans het gevoel dat ik niet echt aan het klagen was, maar gewoon even wilde melden dat er iets grondig mis was en dat ik mij tegelijkertijd wilde verzekeren dat ‘ze’ eraan aan het werken waren om het op te lossen. Al vind ik toch dat ‘ze’ hun klanten wel met een eenvoudig briefje op voorhand hadden kunnen verwittigen. Maar goed, gezien het vroege tijdstip, de lege tas koffie en de veel te langzaam oplossende files, had ik toch geen zin in een discussie, en liet ik het voor wat het was, case closed.

Of toch niet helemaal: want blijkbaar ben ik bij Telenet nu wel ineens toegevoegd aan een mailinglijst van zageventen die verwittigd moeten worden bij werkzaamheden (kan iemand van Telenet mij het bestaan van zo’n lijst bevestigen? ) Want wat zat er nu ineens wel in mijn e-mail: een berichtje van ‘Telenet Onderhoud’ om te melden dat er morgen weer problemen te verwachten vallen. Ik citeer:

Wij dragen er de grootste zorg voor u zo weinig mogelijk te hinderen. Toch zou het kunnen gebeuren dat onze dienstverlening voor een korte periode wordt onderbroken. Die onderbrekingen kunnen zich voordoen tussen 08:00 en 10:02.

Intrigerend toch: onderbrekingen tussen 8 uur ’s morgens en 2 na 10. TWEE na tien. Dan vraagt zo’n nieuwsgierig manneke als ik zeg natuurlijk af wat daar weer achter zit. Hebben ‘ze’ uit vorige werkzaamheden geleerd dat het deze keer ongetwijfeld wéér welgeteld twee uur en twee minuten zal duren? Of is daar ergens een koffiepauze van twee minuten meegerekend? Is het een ordinaire tikfout?
Anyway, punt is dus dat ook ik morgenvroeg mijn dienstverlening aan mijn werkgever en bijgevolg ook de zeer gewaardeerde lezers van datanews.be voor een korte periode kan onderbreken. Maar ik zal er de grootste zorg voor dragen dat ik u zo weinig mogelijk zal hinderen. Ik zal wel gewoon in de file gaan aanschuiven.